Aşık Sümmani’ye ait halk müziğimize kazandırılan o eşsiz deyişi kısaca tanımaya çalışalım.
Ervah-ı Ezel: Ruhların henüz bedenlere girmeden önceki zamanı, “Bezmi-i Elest”i ifade eder.
Levh-i Kalem: Kaderin yazıldığına inanılan “Levh-i Mahfuz” ve o yazıyı yazan ilahi kudretin kalemi.
Makam/Dizi: Genellikle Hüseyni veya Uşşak dizisi üzerinde seyreder.
Yöresi: Erzurum
Ervah-ı Ezelde Levh-i Kâlemde
Ervah-ı ezelde levh-i kâlemde
Bu benim bahtımı kara yazmışlar
Bilirim güldürmez devr-i âlemde
Bir günümü yüz bin zara yazmışlar
Dünyayı sevenler Veli değildir
Canı terk edenler deli değildir
İnsan oğlu gamdan hâli değildir
Her birini bir efkâra yazmışlar
Nedir bu sevdanın nihayetinde
Yadlar gezer yâr’ın vilayetinde
Herkes diyarında muhabbetinde
Bilmen bizi ne civara yazmışlar
Olaydım dünyada ikbâli yâver
El etsem sevdiğim acep kim ne der
Bilmem tecelli mi yoksa ki kader
Beni bir vefasız yâra yazmışlar
Yazanlar Leylâ’yı Mecnun kitabın
Sümmani’yi bir kenara yazmışlar
Daha fazla bilgi için lütfen BURAYA bakınız.
Eser ile ilgili tüm dosyaları aşağıdaki bağlantıdan indirebilirsiniz.
